Τετάρτη, 17 Μαρτίου 2010

Ντάβανος: Γνωριμία με το έντομο...

Ντάβανος, ο (ουσιαστικό) [λατινική λέξη tabanus = οίστρος] το έντομο που κεντρίζει τα βόδια, η βοϊδόμυγα, αλλιώς οίστρος.

Ντάβανος, ο (λέξη λατινική), είδος μεγάλης μύγας που τσιμπάει τα ζώα και τα κάνει να τρέχουν σαν τρελά, αλλιώς οίστρος, βοϊδόμυγα.


Με το πρώτο δεμάτι φεύγει ο ντάβανος = μόλις αρχίσει ο θερισμός εξαφανίζεται κι ο ντάβανος (:παροιμία).

Πάει αυτός, τον τσίμπησε ο ντάβανος = Αυτός τρελάθηκε (:λαϊκή έκφραση, διαπίστωση).

Α, που να σε φάει ο ντάβανος = Να πεθαίνεις από τον πόνο (:κατάρα).

Αλλού τον λένε σέρσεγκα ή σερσέγκι. Κάποιος τον είπε μπάμπουρα και κάποιος άλλος σκούρκο.


«Αυτό που τσιμπάει άσχημα δε λες; Όταν ήμουν μικρή, είχε μπει ένα από δαύτα σε μια κρεμασμένη κάλτσα στη μπουγάδα της μάνας μου και όταν πήγε να τα μαζέψει την τσίμπησε... Ακόμα θυμάμαι πώς φώναζε και πόσο είχε πρηστεί το δάχτυλό της!»


«Ήμουν φοιτητής. Ένα απόγευμα, πήρα το λάστιχο να ξεπλύνω το μπαλκόνι. Άνοιξα τη βρύση βάζοντας το δάκτυλο στην άκρη του λάστιχου να έχει πίεση το νερό… Δεν πρόλαβε να βγει νερό, βγήκε ο ντάβανος που είχε κρυφτεί μέσα στο λάστιχο και κομμάτιασε το δάκτυλό μου… Φοβερός πόνος και το αίμα ποτάμι. Τα χρυσό-μαυρο ζωύφιο πέταξε μακριά από το μπαλκόνι μου και εγώ σφάδαζα δυο μέρες απ’ τον πόνο…»


«Ο ντάβανος, είναι ένα έντομο αρκετά μεγαλύτερο από τη σφήγκα, ολοστρόγγυλο, κάνει έντονο ζζζζζζ... όταν πετάει, έχει μαύρα φτερά και χρώματα σκούρα που έχουν απόχρωση χρυσο-μαυρο-πρασινο-μωβ!! Αλίμονο σ’ όποιον τον τσιμπήσει ο ντάβανος. Τρελαίνεται από τον πόνο, παραμιλάει...»


«Χμ... για μένα είναι γνωστός ως χρυσομπούρμπουλας ή σέρσελας (μου διαφεύγει η επιστημονική ονομασία)…»


«Αν είναι ένα πολύ χοντρό πράγμα, που κάνει πολύ θόρυβο και κατά κύριο λόγο πετάει σε ευθείες (κι αν βρεθείς στον δρόμο του σε κουτουλάει με απρόβλεπτες συνέπειες), στο χωριό μου το λένε ντάβανο ή νταβάνι».


«Για τον ντάβανο λένε ότι δεν βλέπει καλά. Γι’ αυτό πετάει τόσο ατσούμπαλα. Υπάρχει και ένα ανέκδοτο (πάτερ, πάτερ, ένας ντάβανος!) πολύ παλιό που δεν το θυμάμαι πια…»

- Μήπως το θυμάται κανείς;;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου