Του Θανάση Νικολαΐδη
Οι πολλοί ονειρεύονται. Κάποιοι (παλιοί και ξεχασμένοι) σκάνε μύτη. Η ελπίδα της επανεκλογής. Το όνειρο της εξουσίας τυλιγμένο με «δόξα» και χρήμα. Κι αν τους μιλήσεις για πολιτική ηθική και κοινοβουλευτικό ήθος, σηκώνουν τους ώμους και σε παραπέμπουν στους…κακούς. Σ΄ εκείνους τους παλιούς που διεκδικούν τα αναδρομικά τους και σε άλλους που αμάρτησαν και παραμένουν ατιμώρητοι. Και, βέβαια, δεν θα σου μιλήσουν για συλλογικές ευθύνες, για νόμους που απελευθερώνουν και απαλλάσσουν.
Γι' αυτό κι εμείς πάμε(;) κουμπωμένοι για εκλογές και


