Να εγ­γυη­θεί ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ έ­να πρό­γραμ­μα πλή­ρους α­να­τρο­πής

"Το πρώ­το που πρέ­πει να κά­νει ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ εί­ναι να δη­μιουρ­γή­σει μια με­γά­λη κοι­νω­νι­κή συμ­μα­χία. Οι πο­λι­τι­κές συμ­μα­χίες, που εί­ναι α­να­γκαίες, δυ­στυ­χώς δεν εί­ναι στο χέ­ρι του. Θα πρέ­πει να υ­πάρ­ξουν πο­λι­τι­κά μορ­φώ­μα­τα που να εί­ναι ό­μο­ρα και συ­γκλί­νο­ντα, που σή­με­ρα δεν υ­πάρ­χουν. Και ό­πως εί­πα να έ­χει στο μυα­λό του ό­τι μπο­ρεί να υ­πο­χρεω­θεί εκ των πραγ­μά­των να κι­νη­θεί σε μια στρα­τη­γι­κή αυ­το­δυ­να­μίας. Και αυ­τό δεν μπο­ρεί να συμ­βεί α­πό μό­νο του. Θα χρεια­στεί να δου­λέ­ψεις πά­νω σε αυ­τό." Αυτό τονίζει στη συνέντευξή του ο πολιτικός επιστήμονας Χριστόφορος Βερναρδάκης στον Π. Εγγλέ­ζο (εφημερίδα "Εποχή")

Τι έχουμε πάθει με τις εκλογές;

(Και τι δεν πρέπει να πάθουμε με αυτές...)

Του
Χαράλαμπου Γεωργούλα

Τη στιγμή που όσοι ασκούν σήμερα κυβερνητική εξουσία μιλούν για εκλογές, είτε για να τις αποτρέψουν, είτε για να τις μεταθέσουν στο τέλος της τετραετίας, είτε για να τις αναβάλουν σε ευθετότερο γι’ αυτούς χρόνο, εμείς που υφιστάμεθα την εξουσία τους τι πρέπει να κάνουμε;