Θέατρο με τον κατώτατο μισθό!

Του  ΑΛΕΞΗ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ 

"Όλοι οι Έλληνες πρέπει να μάθουν ότι η βάρβαρη αυτή θεσμική παρέμβαση έχει αναληφθεί ως υποχρέωση από την 6-5-2010, όταν πρωτοθεσπίστηκαν οι όροι της διάρρηξης των εργασιακών σχέσεων του πολύπαθου ιδιωτικού τομέα, για να έρθει ύστερα και η σειρά του Δημοσίου, όπως είχαμε επισημάνει. Η δέσμευση άλλωστε του Μνημονίου για εξομοίωση των όρων και αμοιβών της εργασίας ιδιωτικού και δημόσιου τομέα βρίσκεται σήμερα στην κρισιμότερη φάση υλοποίησής της.  

Από τις ρυθμίσεις αυτές βεβαίως εξαιρούνται όλα τα golden boys του ιδιωτικού τομέα, οι managers, οι διευθύνοντες σύμβουλοι κ.λπ., οι οποίοι αμείβονται με υψηλές αποδοχές, χωρίς κανέναν περιορισμό..." 

Ολόκληρο το άρθρο του Αλέξη Μητρόπουλου ΕΔΩ

Βρε πώς αλλάζουν οι καιροί – και για την ΑΔΕΔΥ!

Και για όσους δεν κατάλαβαν, από τις 16 Αυγούστου, επομένη της γιορτής, οι ώρες εβδομαδιαίας εργασίας στο Δημόσιο και στην τοπική αυτοδιοίκηση από 37,5 έγιναν 40. Η δε εξυπηρέτηση των πολιτών θα γίνεται από τις 9 το πρωί ως τις 3 το μεσημέρι.

Πρόκειται για την εφαρμογή της εγκυκλίου, που με τη σειρά της εφαρμόζει τον Εφαρμοστικό Νόμο, με σκοπό να καλυφθούν τα κενά που θα δημιουργηθούν λόγω της δραστικής, σχεδόν μηδενικής, πρόσληψης νέων υπαλλήλων από το Δημόσιο.

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως δεν πρέπει να υπάρχουν διακρίσεις ανάμεσα στους εργαζομένους στον ιδιωτικό και στον δημόσιο τομέα – δεν είναι εκεί το θέμα μου.

Απλώς, δεν μπορώ να αποφύγω τους αναγκαίους συνειρμούς...

Όλοι τον θυμήθηκαν

Και ξαφνικά όλοι, ή μάλλον όσοι βολεύονται, θυμήθηκαν τον κακομοίρη τον εργαζόμενο του ιδιωτικού τομέα. Αυτόν που είναι επί ξύλου κρεμάμενος, που παίρνει λιγότερα από όσα του αναλογούν, που υπόκειται σε μειώσεις χωρίς να ερωτηθεί και χωρίς να μπορεί να μιλήσει, που πάντα μειονεκτούσε σε όλους τους τομείς με τον υπάλληλο του Δημοσίου.

Και όχι μόνο τον θυμήθηκαν αλλά τον έκαναν και παράδειγμα. Όχι προς μίμηση αλλά για να δείξουν πόσο λάθος έχουν οι δημόσιοι που διαμαρτύρονται για τις περικοπές μισθών και επιδομάτων.

Τόσα χρόνια όμως αγνοούσαν και την ύπαρξή του. Αναλώσιμος ως εκεί που δεν παίρνει και σε τελική ανάλυση, άλλοι είχαν την ευθύνη γι’ αυτόν...

Γι’ αυτό «γλείφουν»

Τώρα όμως που πρέπει να δικαιολογηθεί η οικονομική υποβάθμιση του δημόσιου υπαλλήλου (που ως ένα σημείο και ειδικά με κάποια επιδόματα είναι σωστή), ο ομόλογος του ιδιωτικού γίνεται μάρτυρας. Το ότι αυτοί που οδηγούν στην υποβάθμιση είναι αυτοί που εξέθρεψαν τον δημόσιο τομέα και μέσω αυτού κυβέρνησαν επί πολλά χρόνια τη χώρα δεν έχει καμιά σημασία.

Τώρα θέλουν να απεμπλακούν από το έργο τους και επιβάλλεται να θέσουν σε λειτουργία κοινωνικούς αυτοματισμούς. Γι’ αυτό γλείφουν τον ιδιωτικό υπάλληλο. Γι’ αυτό εξυψώνουν το μειονέκτημά του. Για να αντιδράσει και να συμφωνήσει με την υποβάθμιση του δημοσίου υπαλλήλου. Για να διεκδικήσει το να πεθάνει κι ο «γάιδαρος του διπλανού» κι όχι να αποκτήσει κι αυτός έναν δικό του.

Π.Κ.

Από την εφημερίδα «Πατρίδα»